Witamina C - Suplement diety, czy utajniony lek przez koncerny farmaceutyczne?
ADRES: ul. Nike 29, 02-442 Warszawa Dzielnica Włochy

Działanie i właściwości witaminy C, wykorzystywano wiele lat nim doszło do jej odkrycia. W XVII wieku Cook na czas wyprawy morskiej po Pacyfiku zabrał kapustę i cytryny, ku zdziwieniu podczas całego rejsu nikt nie zmarł na szkorbut, który był zmorą starożytnych marynarzy dziesiątkując załogi.
Po wielu latach odkryto i wyizolowano czynnik antyszkorbutowy i przyjęto nazwę „witamina C”.

Opisując magiczne właściwości witaminy musimy nadmienić na początku, iż powszechnie u chorych stosowanie dawek witaminy C do 2000 mg dziennie wpływa na szybkość w wyleczeniu i powrocie do zdrowia, również pomaga w walce chorób chronicznych czy ciężkich infekcji dróg oddechowych.
Co do właściwości witaminy C oraz skutków jej stosowania prowadzone są badania i kontrowersyjne dyskusje, ale warto podkreślić ważne a mało popularyzowane hasła jeżeli mowa o dawkowaniu, wpływie i skuteczności tej witaminy.

Linus Pauling laureat Nobla z 1954 i 1962 roku w dziedzinie chemii i nagrody pokojowej zasłynął z stosowania wysokich dawek witaminy C, a jej skuteczność i dawkowanie przejawiało się w bardzo dobrym stanie fizycznym laureata w podeszłym wieku. Podkreślał, że witamina C jest ważna dla prawidłowego przebiegu procesów fagocytozy, czyli pochłaniania drobnoustrojów chorobotwórczych przez białe krwinki. Odżywione witaminą C krwinki charakteryzuje działanie wysoko energiczne, które pod wpływem niskiego stężenia witaminy działają słabo. Pomimo faktu, iż zmarł na raka dawkowanie witamina C pozwoliło mu przeżyć jeszcze 20 lat po diagnozie nowotworu. Przyjmował dawki do 18 gram dziennie. Sam twierdził ze stosując substancji do 12 gram dziennie można żyć dłużej od 12 – 18 lat, jest to ilość 50 do 170 pomarańczy spożywanych w ciągu dnia.

Do roku 2005 spekulowano w temacie dawkowania witaminy C, niebawem największy instytut na świecie National Institutes of Health potwierdził pozytywne wyniki w badaniach nad wysokim dawkowaniu kwasu askorbinowego.

Według NIH w stanie Maryland, dzięki uruchomieniu i stymulacji do wytwarzania nadtlenku wodoru, dochodzi do uszkodzenia komórek nowotworowych, którego efektem jest wytworzenie wolnych rodników i gwałtownego utleniania związków, które są ważne dla życia komórek. Makrofagi pochodzące ze szpiku kostnego kierują się w walce z obcymi ciałami podobnymi mechanizmami.
W latach 40 – tych, rozpoczęto badania które odnosiły się związku pomiędzy zawałem serca a niedostatecznym dostarczeniem witaminy C. Przedstawione wyniki mówią, iż arterioskleroza inaczej miażdżyca tętnic wypływa z braku witaminy C, a nie jak twierdzono z nadmiernie spożywanych tłuszczy zwierzęcych.

Podkreślając funkcję witaminy C w chorobach serca, należy przypomnieć że w 1992 roku dr Pauling wygłosił wykład w którym przedstawił przyczyny powstawania miażdżycy tętnic przy braku witaminę C. Jedna z postaci cholesterolu odkłada się w postaci płytek na ścianach tętnic, kompensując niski poziom witaminę C, która bierze udział w syntezie kolagenu. Pauling zaproponował terapię witaminą C. sugerując się dana witamina jest czynnikiem antycholesterolowym. Dalsze badani prowadzone pod tym kontem dowodzą , że spożywanie daną ilość witaminy, można w ciągu dwóch lat pozbyć się zwapnionych, twardych płytek.

Witaminy C potrzebujemy do ponad 300 procesów metabolicznych przebiegających w organizmie. Bierze udział w produkcji kolagenu. Wspomaga układa odpornościowy.

Dr Ronald Hunninghake zbadał, że chorzy na nowotwór posiadają niedobory witaminy C. Już ponad 20 lat pracuje razem z pionierem leczenia raka, dr Riordanem. Ich działania są kontynuacją pracy dr Linusa Paulinga stanowiącej przeciwdziałanie i leczenie infekcji oraz nowotworów witaminą C.

Sukcesy w leczeniu pacjentów onkologicznych przy pomocy protokołu dr Riordana nie są publikowane. Witaminy C nie można opatentować, bowiem jest to substancja pochodzenia naturalnego. Wobec tego jej produkcja jest nieopłacalna dla firm farmaceutycznych. Nie można sprzedać na nią nawet licencji, a wysoka skuteczność leczenia wielu jednostek chorobowych jest zabójcza dla dochodów korporacji farmaceutycznych.

Ponadto dr Riordan wykazał, że witamina C w dawkach uderzeniowych jest toksyczna w stosunku do komórek raka. Kiedy dawka jest wystarczająco duża, witamina C zmienia się z przeciwutleniacza w utleniacz. Komórki nowotworowe nie potrzebują tlenu, zatrzymują się po wystawieniu ich na działanie tlenu. Mimo powszechnej ignorancji i prób tuszowania właściwości leczniczych przez koncerny farmaceutyczne, ogromne dawki witaminy C okazały się bardzo skuteczne jako lek na wiele chorób zakaźnych, gdyż patogeny są również beztlenowe. Wręcz fantastyczne tempo powrotu do zdrowia z infekcji płuc i leukemii podczas śpiączki zostało przedstawione w artykule opublikowanym przez Natural New.

Dr Karel Tyml i jego współpracownicy z Uniwersytetu Zachodniego Ontario odkryli, że witamina C jest zdolna do odwrócenia posocznicy (sepsa) – specyficznej reakcji organizmu na zakażenie. W tym przypadku dochodzi do krzepnięcia i rozpuszczania powstałych skrzepów krwi w wyniku aktywowania czynników krzepnięcia krwi, co prowadzi do zamykania naczyń włosowatych. Karel zbadał, iż podanie w iniekcji jednorazowej, uderzeniowej dawki kwasu askorbinowego odblokowuje wcześniej zaczopowane naczynia na okres jednej doby. Terapia ta znacznie zwiększa szanse na przeżycie, gdzie śmiertelność posocznicy oscyluje w granicach 30%-60%.

Cudowne zasługi witaminy C, nie przyciągały jednak zainteresowania w porównaniu z innymi lekami nowo produkowanymi przez koncerny farmaceutyczne. Dane o właściwościach i zadowalających jednak skutkach leczenia tą substancja zsunięto na margines. W okresie kilku lat Narodowy Instytut Badań nad Rakiem wykorzystał tylko 15 swoich funduszy na badania poświęcone aspektem higieny żywienia.

Gladys Block, specjalista epidemiolog z Wydziału Zapobiegania Rakowi, dowiódł wartości witaminy C w zapobieganiu nowotworom płuc, krtani, jamy ustnej, przełyku, żołądka, okrężnicy, odbytnicy, szyjki macicy czy guza mózgu.

Stosowana w dużych dawkach, uniemożliwia przekształcenie się w nitrozoaminy azotynów i azotynów, które znajdują się w pożywieniu. Znaczna większość nitrozoaminy ma działanie onkogenne i wpływa na powstawanie raka żołądka lub jelit.

Według badań prowadzonych w Amerykańskim Narodowym Instytucie Onkologicznym 5 gramów dziennie zwiększa produkcję limfocytów w organizmie. Nawiązując do układu immunologicznego witamina wspiera funkcjonowanie gruczołów nadnerczy, stymuluje produkcję interferonu niezbędnego w leczeniu chorób nowotworowych, działa przeciwwirusowo, przeciwgrzybiczo, przeciwbakteryjnie. Niedobór witaminy wpływa na spadek limfocytów T, które jest ważnym czynnikiem w poprawnym działaniu układu immunologicznego.

Dr. Med. Frederik Klenner wiedział i udowodnił, ż witamina C jest materiałem budulcowym substancji międzykomórkowej, która tworzy wiązania włoskowatych naczyń krwionośnych. Gdy dochodzi do osłabienia łączy bakterie i wirusy przenikają do mózgu. Włoskowate naczynia krwionośne stają się łamliwe w momencie spadku stężenia witaminy C we krwi.
Deficyt witaminy C prowadzi do zaburzeń odporności organizmu na zakażenia i oddziaływanie niektórych toksyn. Duża dawka witaminy sprzyja tworzeniu zasobów glikogenu w wątrobie i wzmocnieniu jej funkcji odtruwania. Jest ważny proces w odtruwaniu organizmu przy infekcjach pasożytniczych w zatruciu metalami ciężkimi czy zapaleniu wirusowymi wątroby.
Małachow w celu przeciwdziałaniu gniciu białka w jelicie zaleca stosować 1 gram dziennie. W wyniku badań w leczeniu witamina C chorób zakaźnych dowodzono, że podanie witaminy hamuję wzrost prątków gruźlicy, dezaktywuje inne bakterie m.in. tyfusu, paciorkowce, laseczki tężca.

Odpowiedni poziom witaminy sprzyja w organizmie do tworzenia zasobów glikogenu w wątrobie i wzmacnia czynność odtruwającą. Zauważono, że u pacjentów rozpoczynających kuracje 6 gram od momentu choroby nie pojawiają się komplikacje w postaci wtórnych infekcji bakteryjnych. Dr Clarck zaleca podczas przeziębienia podawanie dawki 10 gram w celu neutralizacji mykotoksyn. Według wiedzy leukocyty potrzebować będą średnio 5 godzin, aby odzyskać zdolności obronne.

Witamina C wpływa na przeciwciała czyli białka utworzone w białych krwinkach typu B, a zadaniem ich jest rozpoznanie i niszczenie określonych bakterii.
Lata 20. ubiegłego wieku to czas w którym wyizolowano witaminę C z cytryny, a możemy znaleźć w 100 g cytryn średnio 50 mg danej witaminy.
Jeżeli mowa o diecie Polaków, głównym jej źródłem są ziemniaki ( w 100 g znajduje się 14 mg witaminy C). Ważne podkreślenia jest fakt, iż witamina C jest antyoksydantem, czyli jest substancją o właściwościach redukujących, wpływająca na reakcje mające znaczenie dla tkanek i przebiegających w płynach ustrojowych. Cechuję ją możliwość inaktywowania wolnych rodników co ma ważne znaczenie dla naszego organizmu.
Tworząc dietę należy wiedzieć, że witamina C bierze udział w procesie wchłaniania wapnia. Przy suplementacji żelaza zaleca się dostarczanie m.in.. soku z świeżych pomarańczy, ponieważ witamina C zwiększa absorpcję żelaza.

Pomijając cytrynę źródłem witaminy są jabłka głownie odmiana antonówki w 100g jabłka można znaleźć 10 mg witaminy C. Natomiast w 100g czarnej porzeczki jest 177 mg. Nadmienić należy, że długotrwałe przechowywanie owoców w pokojowej temperaturze zwiększa rozkład witaminy C do – 15 %. Na rozkład wpływa też stosowanie środków do konserwowania owoców. Jeżeli mowa o warzywach świetnym źródłem są pomidory, również kapusta W 100 g kiszonej kapusty znajduje się 18 mg witaminy C.
Drzewa i krzewy, szczególnie owoce berberysu mogą zawierać 10 razy więcej witaminy C niż cytryna. Zalecana jest również żurawina, z której można otrzymać wino czy soki.
Zapotrzebowanie na witaminę C jest uzależnione od płci. Dla mężczyzn zalecenia dzienne wynosi około 90 mg/dzień, dla kobiet 75 mg/dzień a wzrasta w ciąży do około 85/120 mg.

Na świecie istnieje owoc, który jest świetnym źródłem witaminy C – to Acerola. Według danych 1400 – 4500 mg / 100g to dawka jaką raczy nas ten owoc. Zawartość witaminy C w owocach Aceroli jest zależna od ich stopnia dojrzałości. Owoce 15 – dniowe są najbogatszym źródłem kwasu askorbinowego.
Liście pietruszki, owoce czarnej porzeczki, czerwona papryka, kapusta czy truskawki to potencjalnie lepsze źródło witaminy C, jednak cytryna to potocznie najbardziej populistyczny owoc w kwestii podaży witaminy C.

Lista źródeł w dostarczaniu witaminy C:
• acerola (w 100 g owocu 1400-2500 mg)
• gwajawa (w 1 owocu 165 mg),
• winogrona,
• papryka czerwona (w 1 szt. 141 mg),
o papryka zielona (w 1 szt. 95 mg),
• koper ogrodowy
• owoce dzikiej róży,
• Owoce cytrusowe:
o cytryny,
o pomarańcze (w 1 owocu – 70 mg),
o grejpfruty (sok z 1 owocu – 75 mg),
• kiwi (w 1 owocu – 74 mg),
• melon kantalupa (w połówce 113 mg),
• ananasy,
• czarne i czerwone porzeczki,
• truskawka (w porcji 140 g – 84 mg),
• jagody czarnego bzu,
• maliny,
• jeżyny,
• brukselka (porcja 6 szt. – 78 mg),
• kapusta,
• kalafior (porcja 85 g – 36 mg),
• rzepa,
• cebula zwyczajna,
• szpinak,
• brokuły,
• groszek zielony,
• kalarepa,
• szparagi,
• jabłka,
• soja,
• ziemniaki – główne źródło witaminy C dla mieszkańców wielu krajów,
• pomidory (gotowane, porcja 225 g – 45 mg),
• karczochy.

Mimo udowodnionych właściwości terapeutycznych witaminy C, jest ona niedostępna w szpitalach. Nie mogliśmy wykonać badań w kierunku oznaczenia jej poziomu we krwi – na terenie Warszawy nie znaleźliśmy laboratorium, które takie analizy wykonuje. Powszechnie przyjęta norma w zakresie dziennego zapotrzebowania na ten związek wynosi 60 mg. Wiemy, że jest ona znacznie zaniżona. Ukrywanie właściwości i ograniczenie sprzedaży tej substancji ma bez wątpienia jakiś większy cel, o którym nie mówi się oficjalnie. My jednak wiemy, że aby dbać o swoje zdrowie nie wystarczy tylko chcieć. Należy działać na wielu płaszczyznach i nie wierzyć we wszystko to, co mówią reklamy telewizyjne.