Regeneracja sportowa » OPRAMED
ADRES: ul. Nike 29, 02-442 Warszawa Dzielnica Włochy
„Ruch jest życiem”
Arystoteles

GLUTATION W SPORCIE

Glutation to niezbędna dla organizmu, niewielka proteina wykazująca cechy antyutleniacza, stymulatora odporności i detoksykantu.

Jest tripeptydem, zbudowanym z trzech aminokwasów – kwasu glutaminowego, glicyny i cysteiny.

Poprawa obrony immunologicznej, zmniejszenie podatności na choroby zakaźne, skrócenie czasu regeneracji po wysiłku, mniejsza bolesność mięśni, poprawa formy to tylko niektóre z zalet stosowania glutationu.

Poziom glutationu jest zróżnicowany i zależy od intensywności i natężenia ćwiczeń, formy fizycznej czy sposobu odżywiania. Podwyższony poziom glutationu poprawia odpowiedź antyoksydacyjną.

Zapotrzebowanie na glutation jest wysokie, gdyż zużywany jest on pod wpływem bodźców – choroby, stresu, zmęczenia, wysiłku fizycznego.

G
GSH odgrywa centralną rolę przeciwutleniacza we krwi podczas intensywnego wysiłku fizycznego i jego modyfikacje są ściśle związane z intensywnością ćwiczeń.

Gambelunghe C Rossi R, Micheletti A Mariucci G Rufini S. [J Physiol Biochem 2001 Mar; 57 (2): 9-14]

Warto nadmienić, że glutation:

  • katalizuje wiązanie kortyzolu z białkami krwi, pozbawiając go aktywności,
  • działając na dwóch poziomach pobudza jądra do produkcji testosteronu, hamuje anabolizm testosteronu w tkance mięśniowej,
  • stymuluje produkcję hormonów, przed wszystkim testosteronu,
  • bierze udział w naprawie białek mięśniowych, uszkodzonych podczas treningu,
  • uczestniczy w procesie syntezy białek (bierze udział w mechanizmie transportowania aminokwasów),
  • bierze udział w syntezie mostków siarczkowych służących do kształtowania odpowiedniej struktury i funkcjonowania białek kurczliwych,
  • bierze udział w odtwarzaniu zredukowanej formy grup tiolowych (SH). Grupy te są składnikami białek mięśni. Jeśli na skutek przemian biochemicznych zachodzących w mięśniu grupy tiolowe ulegną utlenieniu, mięśnie tracą swoje cechy funkcjonalne. Mogą one zostać przywrócone w sytuacji, gdy grupy tiolowe glutationu przekażą potrzebny wodór do grup tiolowych białek. Funkcjonalna masa mięśni zależy ściśle od zasobów glutationu, zgromadzonych w komórkach mięśniowych.

Duży wysiłek fizyczny powoduje stres oksydacyjny. Ciężkie lub długotrwałe ćwiczenia mogą przytłoczyć antyoksydacyjne mechanizmy obronne, które zawierają witaminy E i C oraz tiolowe przeciwutleniacze, które są połączone ze sobą w sieci antyoksydacyjnej, a także enzymy antyoksydacyjne. Dowody na stres oksydacyjny i uszkodzenia podczas ćwiczeń pochodzą z bezpośredniego pomiaru wolnych rodników, z pomiaru uszkodzenia lipidów i DNA, oraz z pomiaru antyoksydacyjnego stanu redoks, zwłaszcza glutationu. Istnieje niewiele dowodów, że suplementacja przeciwutleniaczy może poprawić wydajność, ale liczne prace sugerują, że wzmocnienie obrony antyoksydacyjnej może złagodzić szkody wywołane wysiłkiem, a więc korzyści z interwencji antyoksydantów mogą być długoterminowe.

Packer L. [Zakład Biologii Molekularnej i Komórkowej, University of California, Berkeley 94720-3200, USA.]

Wykonanie wysiłku fizycznego może zwiększyć zużycie tlenu 10- do 15-krotnie, aby sprostać zapotrzebowaniu na energię. Podniesione zużycie tlenu wytwarza „stres oksydacyjny”, który prowadzi do powstawania wolnych rodników i peroksydacji lipidów. System obrony wolnych rodników minimalizuje te niebezpieczne rodniki. Suplementacja przeciwutleniaczy wydaje się zmniejszać peroksydację lipidów, ale nie przekłada się na zwiększenie wydajności ćwiczeń.

Clarkson Departament Exercise Science, University of Massachusetts w Amherst 01003, USA PM [Crit Rev Food Sci Nutr 1995 Jan; 35 (1-2): 131-41]

Glutation odpowiedź do ćwiczeń

Ze względu na dużą rolę w zwalczaniu wzrostu peroksydacji lipidów, która występuje w czasie stresu oksydacyjnego, zwłaszcza przy dużym wysiłku, odpowiedź glutationu została wielokrotnie zbadana. U osób badanych, po wyczerpującym treningu na bieżni, wzrastała ilość utlenionego glutationu we krwi natychmiast po treningu, co sugeruje wzrost stresu oksydacyjnego. Parametr wracał do normy po 1 godz. odpoczynku. Zmniejszony poziom glutationu w osoczu jest wynikiem zwiększonego wykorzystania go wewnątrz mięśni, prawdopodobnie do walki lub aby zneutralizować krążące wolne rodniki. Inne badania wykazały zmiany obserwowanej w surowicy reduktazy glutationowej, która jest enzymem odpowiedzialnym za przywrócenie zredukowanego glutationu z utlenionego glutationu, dzięki zastosowaniu dinukleotydu nikotynoamidoadeninowego (NADH). W badaniach tych, wzrost aktywności reduktazy glutationowej wskazuje na zwiększenie stresu oksydacyjnego, wywołanego przez wysiłek fizyczny. Potencjał glutationu, aby zminimalizować ilość wolnych rodników jest widoczny w opisywanych zmianach poziomu glutationu po ćwiczeniach. W odpowiedzi na ćwiczenia, poziom zredukowanego glutationu w obiegu znacznie się zmniejsza, podczas gdy poziom glutationu utlenionego wzrasta. Na szczęście, w odpowiedzi na regularny trening fizyczny i odpoczynek wzrost poziomu glutationu, jako mechanizm adaptacji organizmu, skutecznie radzi sobie ze zwiększeniem ilości wolnych rodników.

Glutation to temat numer jeden w najnowszych publikacjach naukowych – jest bohaterem ponad 80 000 prac medycznych. Jako podstawowy czynnik zdrowia już dawno zdetronizował cholesterol i witaminy. Dr Luc Antoine Montagnier otrzymał w 2008 r. Nagrodą Nobla m.in. za badania nad glutationem.

Zapraszamy wszystkich sportowców, amatorów, osoby podejmujące stały wysiłek fizyczny na dożylne wlewy gluationu.